سمفونی متوازن نوآوری و میراث: نگاهی تحلیلی به فستیوال TOA

امیررضا صوفی نژاد، فعال اقتصادی و عضو هیئت‌مدیره اتاق ایران و اتریش

TOA برلین به‌عنوان یک جشنواره فناوری‌های نوآورانه و پیشرو، امسال بعد حدود 3 سال وقفه ناشی از پاندمی کرونا، در برلین پایتخت نوآوری اروپا و به‌صورت حضوری و آنلاین برگزار شد. بیست و سومین دوره TOA ، محفلی شد تا کارشناسان فناوری، نوآوران، استارت‌آپ‌ها و علاقه‌مندان دور هم جمع شوند و جدیدترین ترندهای روز فناوری را به بحث و تبادل نظر بگذارند.

این رویداد از 4 تا 7 ژوئیه در دو استودیو، فضای باز، سالن اجتماعات و نیز سالن شبکه‌سازی با محوریت موضوعاتی چون:

  • موفقیت در کسب‌وکار: این محور موضوعاتی مانند مدیریت مالی استارتاپ‌ها و شرکت‌های نوپا، سرمایه‌گذاری خطرپذیر، آینده کاری و نوآوری شرکتی را پوشش می‌داد.
  • آب‌وهوا: با تمرکز بر پایداری، این محور حوزه‌هایی مانند اقتصاد چرخشی، انرژی‌های تجدیدپذیر و کشاورزی را بررسی کرد.
  • : Web3 به سیستم‌های غیرمتمرکز و فناوری بلاک‌چین، از جمله DAO ها، NFTها و مقررات WEB3 پرداخت.
  • هوش مصنوعی و ژرف فن (Deep Tech): این محور شامل هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی، روباتیک، امنیت سایبری و موارد دیگر می‌شود.
  • سلامت: محور سلامت طول عمر، سلامت روان، Bio Hacking و فم تک را بررسی کرد.
  • Synbio: این محور بر زیست‌شناسی مصنوعی و کاربردهای آن در زیست چاپ، فناوری غذایی و تولید زیستی متمرکز بود.

اگر بخواهیم با نگاهی متفاوت و نیز دید یک ایرانی به این رویداد نگاه کنیم می‌توانیم به این نکته اشاره کنیم که حضور در برلین و شرکت در یک رویداد که “نوآوری و فناوری” کلمه کلیدی آن باشد نگاه ذهن‌های کنجکاو افراد را ناخواسته به خود جلب می‌کند؛ چراکه در دنیای برهم‌کنش فرهنگ‌ها، نوآوری، سنگ محک و نقطه تلاقی رشد و توسعه شده است.

در اولین روزهای ماه ژوئیه، برلین حالا با میراث غنی و دیوارنگاره‌هایی که دیگر جزئی از جاذبه‌های گردشگری شده‌اند به یاد آورده نمی‌شود، بلکه آنچه این شهر را متمایز کرده برگزاری فستیوال TOA Berlin است که بعد از سه سال حالا حضوری شده است. مسئولین شهری برلین در سال‌های اخیر تلاش کردند تا قلب شهر را با نوآوری و کارآفرینی به تپش در بیاورند. TOA برای من یک جهان موازی که نه شاید یک دژاوو (آشناپنداری) بود. نمودی که در برخی از رویدادهای ایران نیز دیده بودم؛ مانند یلدا سامیت و یا اینوتکس و حتی استارتاپ اونیو اتاق ایران و اتریش.

اگر بخواهیم فصل جدیدی در کتاب نوآوری و یا درس‌آموخته‌ای از این سفر بنویسیم باید به چند موضوع اشاره کنیم:

  • ادغام فناوری در مدل‌های کسب‌وکار دیگری به یک ضرورت تبدیل شده است.
  • رقابت در بازار بین‌الملل به واکنش‌پذیری به دائم التغیر بودن نیاز بازار بستگی دارد.
  • اگر قبل از سال 1969 به فردی در مورد امکان سفر به ماه می‌گفتیم قطعاً ما را به نزدیک‌ترین روانپزشک راهنمایی می‌کرد. یادمان باشد که غیرممکن‌ها زائده، ذهن انسان‌های ایستا است.
  • هوش مصنوعی و فناوری‌های نو در صنعت پزشکی محدود به تهیه واکسن و نگارش یک مقاله علمی در 20 دقیقه نیست. صندلی‌های جدیدی قرار داده شده است تا قبل از اتمام موسیقی بنشینیم!
  • ما در کشورمان آینده‌پژوهی و آینده‌نگری را فراموش کرده‌ایم. برنامه‌های کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت ما کجا هستند؟

رویدادهای نوآوری و تحول دیجیتال نقل همه محفل‌ها شده‌اند و تربیت سرمایه‌های انسانی ای که بتوانند با استفاده از نوآوری در کار به کارآفرینی بپردازند هنر مدیران راهبر و اولیای امور امروز کشور است.

 

امیر صوفیمشاهده نوشته ها

من امیر صوفی متولد شب زمستانی دهم دی ماه یکهزار و سیصد و پنجاه در بیمارستان میثاقیه تهران هستم. دوران کودکی ام در شهر زیبا و تاریخی اصفهان سپری شد. به علت شغل پدرم تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان امید محله بیستون رشت آغاز نموده و در ادامه، تحصیلات دوران متوسطه خود را با اخذ دیپلم ریاضی از دبیرستان ماندگار شاپور رشت به پایان رساندم و در همان سال با قبولی در کنکور سراسری در رشته مهندسی مکانیک با گرایش حرارت و سیالات دانشگاه علم و صنعت پذیرفته شدم و در ادامه مسیر تحصیلی ام کارشناسی ارشد مهندسی انرژی و دکتری مدیریت کسب و کار خود را از دانشگاه تهران اخذ نموده ام.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *